شهرستان سرباز روستای جکیگور
هانگلی هانگلی ای دختر قوم بلوچ با توام وقت غزل , آغاز کوچ ای که گیسویت صبا را یافته نم نمک طرح کمندی بافته گیسوی سبز نخیلت مستدام باغ لیمو و ترنجت شادکام هدهد سینا شرف را از تو دید مرغ مینا دانه از دست تو چید ماه چهارده رازهایت که بدید در پی همراهیت نالان دوید رقص آتش با قلم آغاز کن شعری با شور دوبیتی ساز کن هر نوایت صد رباعی راز داشت مثنوی در چشم نازت ناز داشت می شود یک شب تورا مهمان کنم ؟ در نمازت خلوتی پنهان کنم ؟ تو غزل بانوی مجلس باشی و من بخوانم صفحه ای از روی تو ماه هست و پرده ی شب راز دار هانی از شور غزل ها باردار هانگلی , فرزند ما میر کمبر است تابلوی ارشاد ما پیغمبر است هانگلی صد حیف که رویایم شکست گرچه که بین ما و تو صد فاصله است تو و جمعت مردمی قله نشین من ولی ساده دلی دره نشین کار من هر روز تکرار توست هانگلی , تکرار افکار توست این که تو دریانشین و من ولی قایقی بشکسته نزد هانگلی فصل ها بگذشت فصل ها سخت و زرد شکر یارب هانگلی تغییر کرد حال , ما و هان گلی هم سفره ایم دل به شلاق خزان نسپرده ایم هان گلی شمشیر دانش بر کفش ذکر یا رحمان تنیده بر دفش دوستان را جمع کرده در برش مثل یک رودی که نا پیدا سرش من میان لشکرش سربازی ام هر زمان آماده جانبازی ام
من بلوچم وزبلوچ مهربان گویم سخن ازمرام وسیرت این قهرمان گویم سخن ازمکان ومسکن وماوای حاصلخیزاو ازکویــروساحل بحــرعمان گـویم سخن ازفــــرازکوه تفـــتان اژدهای آتــشین سردوآرام با دلی آتشفشان گویم سخـن من زبزمان وشکاروصیدوآب معدنش ازجبال زنده سربرکهکشان گویم سخن ازدیارپیپ وفنوج آزباغ وکه سفیــــد منبع نفت وطلا وبرلیان گویم سخــــــن من زبنت میرقنبر،نیکشهروقصروقند من ازآن پاینده مردجاودان گویم سخــن زان همه آب روان ملک بمپوربحرگون بس لطیف ونرم مثل پرنیانم گویم سخن ارض حاصلخیزوآن رودخانه پربرکتش غله راانبارهمچون سیستان گویم سخـن بخش سربازم بهشت خطه زرخیزمن باغهای سبزآن چون بوستان گویم سخن ازدیارپیـــشین وخاک زرباهــــوکلات من زخاکی که نباشدمثل آن گویم سخن چابهار و بندرآزاد و بحرپرخــــروش ازکنارک این دریا مرزبان گویم سخــــن ازسفالکاران سربازوسراوان سرفراز مردمان بی ریا وکاردان گویم سخـــــــن ازدلاورمردم سرحدوخاش وزاهدان ازبرای خاک میهن جانفشان گویم سخـن ازجنوب شرق ایران ازهوای گرم گرم چون دل این مردم خونگرممان گویم سخن مسکنم تاریخ گوید ساحل بحرخزر چون همان دریادلان قهرمان گویم سخــن سامــی ام گــویندامــاآریــایی زاده ام بازبــان آریــایی همچنان گویم سخـــــــن سرزمینم راعرب خواندمکاباضم میم وزمکوران خاک پاک مکران گویم سخـن هموطن باضم ب گوید:بلوچ نام مرا من به فتح ب ولام اعیان گویم سخــــــــن تازیان را،چ،نباشدنام من گویدبلوش این چنین اسمی زتورات زمان گویم سخن پاکزادفردوسی درشاهنامه ازکوچ وبلوچ ذکرخیری کرده من ازاین وآن گویم سخن شاعرطوسم سگالنده همین خواندمــــرا باعدوی خاک میهن ازتوان گویم سخــــن سرزراه خاک میهن کی کنم هرگزدریغ عرصه پیکارراچون قهرمان گویم سخــن کیش من اسلام می باشد زبانم آریــــا رایت اسلام راچون پاسبان گویم سخـــن هنگ جمازم بودنقش ستون بــــیستون من زدورداریوش وآنزمان گویم سخــــــن دفن شددرزیرخاکم لشکراسکــــندری ازنبرد وکارزای بی امان گویم سخـــــــــن زیرپایم فرش کردم لشکرحجـــاج را آنچنانکه برگ ریزد درخزان گویم سخــن لشکرصفاریان رادرسراوان شهرجالق کرده ام تدفین من ازآن مکان گویم سخــن ازجدال تن به تن با پیراستعمارمــــن ازبلوچ ،چاه تمین ،زاهدان گویم سخــــــــن دیلمی ها لشکری ازقوم من درفوج خود داشتند زان لشکر پیل دمان گویم سخــــــن ازجلال الدین خوارزمی درجنگ مغول من حمایت کرده ام تاپای جان گویم سخـن ازشکست گنجعلی والی شاه عباس ،من باتوازشمس بلوچ پهلوان گویم سخـــــــــــن نارواها دیدم ازقوم مغول بی حدمـــن ازجفای جور شان من بافغان گویم سخــــن دفع شراشرف افغان رادرکوه سفـــــید من نمودم مثل آن شیرژیان گویم سخــــــن ازجفاخوردم آگرآن سیب زهرآلوده را ازامیرغزنوی دراصفهان گویم سخــــــــن کشتن نادرسپس تاعهدشاهان قجـــــــر دادخودبگرفته ام ازدشمنان گویم سخــــــن قلعه بمپورکوسایدسرش برکهکشان هرستونش رابود صدداستان گویم سخــــن تازیانه خورده ام ازدشمنان بسیارمن ازنشان ظلمشان برپشت جان گویم سخن بازکردازگردنم یوغ اسارت ،انقلاب باسپاسی زان خدای لامکان گویم سخــــن سخت بیزارم من ازکارخلاف هرزگی مردکارم ازبرای آب ونان گویم سخـــــــن سرزمینم مستعد و مردمانم با هنر باهنرمندان دنیا همزبان گویم سخــــــــــــن گربود ابزارکارم درامور صنعتی درجوارملک چین واصفهان گویم سخـــــن دختران باهنر،گلدوزوسوزن کارمن منحصرتنهابه فردازکارشان گویم سخـــن رودهای دامن وبمپوروسربازونهنگ جاری اندافسوس من تشنه لبان گویم سخن قلعه پهره که ازقاجارباشد یادگــــــار ازبن این برج عهدباستان گویم سخــــــــــن قادر اندربارگاه کشور آزادگـــــــان باسری تسلیم براین آستان گویم سخــــــن
وطن چو آس بُن گپتگ مروچى ای بلوچستان ای بلوچستان تویی اسرار من من بلوچم هر بلوچی یار من ماهین گل وهدئ داب کنت ماهین گل سند ایت مئئ دل ء چو که پُل ناز ءُ ناز گل انت در دانگ لال ء کهر بار ء دانگ گوهر کیمتیئین گر امل ............... وهدئ داب کنت ماهین گل هار گون اشرژسئین تکان گوش گون شمشک ءُ لالکان باگ ء وشتوارین بلبل وهدئ داب کنت ماهین گل کیدئی مان شپارین بیکان دست گون هنی ءُ مندریکان دوست انت میر من ء سک هانل وهدئ داب کنت ماهین گل جــــــــــــــــــــــی بـــــــــــلـوچـــــــــستان جی بلوچستان مئی پاکین دیار جی ترا لکهـ وار مئی پلیّن دگار اچ هزاران سال تئی نام زندگ انت تان هزاران سال هم پائندگانت جی بلوچانی شان جه جتگ جی نشانء ا٫سمتانءجه جتگ جی مئی نوکین دورءنوکین زربشان گون وطن پاکین هر پنچین براسان جی مراهداروپلّین بنگالی جی سرحد و پنچاب وسندهـ ءشان جی شورش ءلکهـ وار سلامان ءبزوریت گون کریم امن ءدورتان ءبشانیت وپس که واب ترا رودین ایت ......بے وابی ترا رنجین ايت وهدی که ننوک مان وتی مات ء سرزانان گرئيب ایت و زنزر ایت و آرام و کرارئ نیست وهدی که ننوک ء پت مان دورئین ملکان په لاپ ء شوهازا شپ و روچ کار و کوشست انت وهدی که ننوک ء ناکو مان زمزیلان بندیگ انت وهدی که ننوک ء پیروک په وتی ملک و مردمان وتی جانا بکشاتگ وهدی ..... اے مات انت که گون وتی سوزناکئین نازئیکان وتی چمانی ترونگلئین هرسانا رئیچ ایت، وتی دل ء ارمانا په عرش بارت و سر کنت و جهانا جکسئین ایت. وتی کسانوکئین بارگ واب کنت... ماتئ پر سوزئین نازئینک ادان رست که "زهم جن و ملا بئے" ! بچ نون واب رپت، بلئ ماتی هرسان هنگت روان انت -------------------------------------------------------------------------------------------------------------- لولی یا لالایی بلوچی مقدمه: لالایی های بلوچی به صورت های گوناگون و در مناطق مختلف بلوچستان سروده می شوند نوای آهنگین این کلمات بر حسب سلیقه ،سن وسال،و منطقه ای که زن بلوچ در آن می زیسته به صورت شعر و آواز ساده ای در آمده است .وزن این آهنگها متغیر است پاره ای آرامش بخش و پاره ای یگر پر تب و تاب و مملو از شور و حال اند و به نظر نمی رسد که به سهولت کودک را به خواب فرو برند از آنجا که لالایی ها در حین اشتغال به کار خوانده شده اند جای تعجبی نیست که بسیاری از آنها از رویاهای روزانه و یا آرزوهای دور از دسترس مادران بلوچ در مورد آنچه کودک در آینده برای او انجام خواهد داد تشکیل می شد ند .حتی گاهی مادران به خواندن لالایی هایی پرداخته اند که کمترین ارتباطی با کودک و یا رابطه مادر و فرزند نداشته است .این آوازها احتمالاً آوازهای باب روز و یا آوازهای سنتی بوده که در مورد زنی و دلداده اش سروده شده است (لیکو)متن لالایی ها گاه بر حسب جنسیت فرزند مثلاً دختر یا پسر متفاوت بوده و مزیت وجود هر کدام در شعر یا لالایی حس می شود .
لولی:بلوچی زبان ءِشعری بهرءِِ تهءَ انچوش سِپَت ،سوت،نازینک لیکو گوں اے زبانءِ ادبءَ همگرنچ انت همے پیم چه شاعری بهرءِ ته یکے لولی انت ، انچوش که ماں پارسی ءَ لالایی گۉشگ بیت ماں اردوءُ هندی، لوری گوشگ بیت .لولی، چوش که نازینک ءَ انت که گونڈیں زهگ بزاں ننکانی واپینگءَ گوشگ بیت ، انچوش ماس وتی زهگءَ ماں گوانزگ یا زانانی سرءَ چنڈین انت همی لولی ءَ گوں وش تواری ماں زهگءِ وابینگءَ گون زیمریچیں توارءَ درشان کن اَنت ، لولی لول منی بچیگءَ ......،بچیگ منءَ هدایا داتگ ...........شاهین کادرءَ بکشانگ ، (وپسءُ واب ترا رودین ایت ......بے وابی ترا رنجین ایت )
لولی ءِ شعر ی بهرءِ تهءَ گیشتر ماتے مهرءِ رنگ په وتی زهگءَ چوش مات که هما واهگی دل ءَ داشتگءُ ماں وتی مرادءَ رس اتگ سر بوتگ آییءِ مراد آئی زهگ اِنت پروریں وشیں ءُ پاکیں لبز، مڑاداریں دلیرءُ بهادریں لبزانی کتاراں گوں زیمر ات همگرنچ کنت په وتی بچ توسیپءُ ستاءَ کارمرز کنت ، اے دمانءَ آئی ترانگانی بانزل مات دورسریں دیارءِ سیمسراں رهن بیان بنت ها جاهے که وتی بچءِ ورنایی ءُ مزن مردی ءَ مات دیوگاں ندارگ کنت .مات وتی زهگ ءَ هما پم که وتی هیالی لبزانی گالانی تهءَ توار هر جنت انچوش وتی زندماں ءَ آئیءَ گندگ لوٹیت ، که په آئیءِ آیوکین زندءَ وت ءَ آسودگ کنت وتی بهرءَ په زهگءِ امرءَ بکشایگ چکءُ پدنبیت همے مهرآوریں گالانی کتارءَ که چو نازینک ءِ پیم ز ایررچ انت آئی ءَ لولی ما گۉشیں بلوچی مئ وتی ماتی زبان انت بلوچی مئ وتی نام ونشان انت 21 فبروری ماتی زبانۓ جھانی روچ انت۔ مروچی دنیاۓ درستئن زبانزانت، کواس،زانتکار، پٹ و لوٹ کنؤک و شوھازکار اے المئین حقیقتۓ سرا تپاک انت کھ چکان و زھگانۓ وانگ و زانگ، رشد، ردؤم و دیمروۓ تھا ماتی زبانا مزنئین اثرے ھست۔ اے بازئین بژن و افسؤزۓ گپے انت کھ ھنگت مئ گلزمینا اے حق منگ نبوتگ و روچ مروچی ھم مئ کسانسالئین بچک وجنک چھ وتی ماتی زبان بزان بلوچی ۓ دربرگ، ھئیل کنگ، وانگ و زانگا زبھر و محروم انت۔ البت منا ایرادے نیست انت کھ مۓ پیئما آ ھم اردو یا فارسی اے شیرنئین زبانا وش یات بگرانت، بلے ھر چنت فارسی شیرن ببیت، کدی مئ وتی ماتی زبان، بزان شھدئین بلوچی بوت نھ کنت۔ اگاں مئ بلوچ زھگانا اے مؤہ و امکان ببوتئین کھ بلوچی زبانا ماں وانگجاھان و زانتجاھان بوان انت و پٹ و لؤٹ بکن انت، من دلجمان کھ آیان ماں دگھ رشتھ و درس و کار و بار باز گئیشتر ردؤم کرتگ ات۔ تنتنے بزاں حتا ماں فارسی زبانا ھم ما گئیشتر زانتکار بوتگ اتئین۔ گپ ایش انت کھ فارسی یک زندگئیں زبانے انت و ما را ھم سک پکار انت۔ بلۓ اگان ما بلوچی زبانا نبشتھ مکن ائیں ، موانئیں،گپ مجنئین و کارمرز مکنئین، گڑا نھ چھ بلوچ نامے بیت و نھ چھ بلوچی زبانا۔ ھما وڑا کھ پارسی زبانۓ گنجیئن شعر و ادبیاتا چھ حافظ، مولانا،شاملو و دولت آبادی وانئین و سرمست بئین، ضرورت انت کھ بلوچۓ ملا فاضل، سید ھاشمی ، آزات جمالدینی و مولوی عبدالله روانبد پیشینی ۓ نبشتانکانا ھم سر کچ بؤرئین و وتی ماتی زبانۓ دلگؤشا ھم بدارئیں۔ منا شکےنیست انت کھ فارسی شیر و شکر است، بلے ماتۓ نازئینک و شیرنئین توار منی دل وگؤش انت کھ بلوچی مئ وتی شھدئین زبان انت۔ من پئیکئں [باید انت] اے ھم بگواں: بلوچی مئ وتی نام و نشان انت بلوچی مئ وتی ماتی زبان انت شستونی بلوچ [بلوچی نام و نشان] بهارگاه و امیت سیاه و تهارین زمستان شت سارت و دراجین شپ شت نون، من په امیتا زندگان! *** همسرک و برپان آپ بنت درهچ و داران چه وابا پاد بنت نون، من په امیتا زندگان! *** هشکین ﮈ ن و دگاران سبز بنت هر گورا سبزی و کاوک در رچ انت نون، من په امیتا زندگان! *** هر کلگا شیر و شیلانچ باز بیت چم و دل بزگین بلوچئ واز بیت شستون! من په امیتا زندگان! *** شستونی بلوچ حمل/ فروردین 138۷ 200۸ دلگوش دگار = ﮈ گار (زمین) همسرک = استیزگ، یخ درهچ = درچک (درخت) شیلانچ = خروت (کشک پارسی) حمل = فرورین (حمل یا همل یک بلوچی نامئ هم هست انت). شستون = ایرانئ استان سیستان و بلوچستان، بزان رونندی (روایرشتی/ مغربی) بلوچستانئ شهرستان سراوان ء بنجاهی شهر ء نام تا 1307 شمسی شستون بوته. دیباچه
مقدمہ ھر قوم کہ تاریخ خود را بدست فراموشی سپارد سریع از میان میرود و این حقیقتی انکار ناپذیر است ـ تاریخ اقوام زندہ آینہ گذشتہ اند کہ حال را در آن میبینند و برای ساختن آیندہ ای روشن و کامیاب میتوانند بہ کمک آن راہ صحیحی انتخاب نمایند ـ این صلاحیت را بدست خواھند آورد کہ اگر در میان قوم اشتباھی رخ دادہ از تکرار آن جلوگیری کنند ـ اقوامی کہ فرصت پندآموزی تاریخ را از دست دھند در میدان زندگی نمیتوانند ھیچ گونہ راھی منطبق بر خصوصیات و روایات قومی برای خود انتخاب کنند ـ ھموارہ درگیر مشکلات شدہ و اسیر اشتباھات خود میگردند ـ ھمانطور کہ این مشکلات برای اجدادشان اتفاق افتادہ است ـ در این حالت پیشرفت آنھا کند میشود و راہ ترقی مسدود میگردد ـ بتدریج شیرازہ قوم میگسلد و تا حدی پراکندہ میشود کہ تمام خصوصیات قومی ای کہ برای وجود و ھستی یک قوم ضروریند از میان میروند ـ افراد چنین قومی بہ گردن نھادن حلقہ بردگی اقوام زندہ دیگر با رضایت تن در دادہ و بدینصورت وجود قومیت او از صفحہ ھستی از بین میرود ـ مترجم: شکیل برم پیش گال ھر راجے کہ وتی تاریخءَ بہ شموشیت زود بگواہ بیت و اشی یک المین گپے کہ انکار کنگ نبیت ـ راجانی تاریخ آدینکے کہ وتی گوستگینانءَ آییءِ تھا چاراَنت و گنداَنت و وتی آیوکین و رژن و کامیابیں روچاں گوں آیی کمکءَ راستیں راھے گچین کن اَنت ـ اے سوج و سرپدی آیانءَ رسیت کہ اگر آیانی راجءِ تھا ردییءِ پیش آتکگ چہ آیی دیمگیری بکن اَنت ـ راجانے کہ وتی تاریخءِ سر و سوجءِ ھیلا بہ شموشنت زندگی پڈا نتوان انت یک زندگیءِ کہ برابر گوں آییءِ راجءِ کسہ و داستان و خصوصیاتءَ ببیت پہ وت گچین بکن اَنت ـ مدام مشکلانی تھا گرو چیل بنت و ردیانی بندیگ ـ ھما ڈول کہ آیانی پس و پیروکاں رد وارتگ ـ اے درگتءَ آیانی دیمروی سست و ترقیءِ راہ گٹ بیت ـ کم کم راجءِ شیرازہ ھرجان بیت و تا کساسے تلشاں تلشان بیت کہ آ درستیں راجی خصوصیاتاں کہ پہ یک راجے ماندگاریءَ لازمی اَنت بيگواہ بنت ـ اے وڑین راجانی مردم دگہ راجانی گلامیءَ پہ وشی منّ اَنت و ھمے ڈول آییءِ راج چہ روزگارءِ ھستیءَ بیگواہ بیت ـ مترجم: ناصر محتشمی زنده را تا زنده است بايد به فريادش رسيد. ورنه بر سنگ مزارش آب پاشيدن چه سود؟ زنده را تا زنده است قدرش بدان. ورنه بر روي مزارش کوزه گل چيدن چه سود؟ سلام دوستای گلم شرمنده که یه مدت کم کاری میکردم ولی دوباره برگشتم تا به سرزمین دلتنگیام رنگ وبوی تازه ای بدم نمی دونم تونستم یا نه اینو دیگه باید شما بگین لذتي که در عشق است در هوس نيست غمي که در عشق است در مرگ نيست دلي که در عشق است در سينه نيست اشکي که در عشق است در چشم نيست اميدي که در عشق است در منتظران نيست راز عشق لذتي داردکه غم دل داند و اشک منتظر سازنده ترين کلمه((گذشت)) است...آن را تمرين کن. پرمعني ترين کلمه((ما)) است...آن را به کار بر. عميق ترين کلمه((عشق)) است...به آن ارج بده. بي رحم ترين کلمه(( تنفر)) است...با آن بازي نکن. خودخواهانه ترين کلمه((من)) است...از آن حذر کن. نا پايدارترين کلمه((خشم)) است...آن را فرو بر. بازدارنده ترين کلمه((ترس)) است...با آن مقابله کن. با نشاط ترين کلمه ((کار)) است...به آن بپرداز. پوچ ترين کلمه((طمع)) است...آن را بکش. سازنده ترين کلمه((صبر)) است...براي داشتنش دعا کن رازي که در عشق است در نياز نيست بازم ممنون که سرزمین دلتنگیامو قابل دونستین بازم از این کارا بکنین خاک پای عاشقای دنیا فریاد سلام گلهای همیشه بهار و دوستان همیشه همراه سرزمین دلتنگیم امیدوارم که تعطیلات عید به همتون خوش گذشته باشه .تا چشم باز کنیم عید سال دیگه میاد با شور واشتیاقی دیگر.ولی ما چکار میکنیم؟الان که سال داره تازه شروع میشه یه نگاه به سال گذشته بکنیم ببینیم چه نواقصی داشتیم،نقاط ضعف وقوت خودمونو پیدا کنیم و نقاط ضعف رو تا حد امکان از بین ببریم ونقاط قوت رو بیشتر قوت بدیم تا سال دیگه خدای ناکرده حسرت روزای از دست رفته رو نخوریم.دلم میخواد این آپم هم سرشار از عشق باشه چون اول ساله تا آخرش عاشقانه تر میشه. عشق، بينايي را مي گيره و دوست داشتن مي ده عشق، صداي فاصله ها، فاصله هايي كه غرق ابهامند. عشق، تنها دردي است كه بيماربدنبال علاج نيست، زيرا درد عشق براش مطلوبتراز سلامتيه مي شود رنگ نگاه ياس را با نگاه آبيت پيوند داد مي شود در باغ همپاي نسيم به شقايق يك سبد لبخند داد مي شود با بال سرخ عاطفه تا فراسوي افق پرواز كرد مي شود با ياري حسي لطيف عشق را با يك تپش آغاز كرد وقتي که گريه مي کني اوني که آرومت مي کنه دوستت داره ...ولي اوني که باهات گريه کنه عاشقته شايد زندگي آن جشني نباشد که آرزويش را داشتي اما حال که به آن دعوت شدي تا مي تواني زيبا برقص ما آدما هميشه صداهای بلندو می شنويم؛پررنگهارو می بينيم و کارهای سختو دوست داريم؛غافل از اينکه خوبها آسون ميان؛بی رنگ می مونن و بی صدا می رن در دست گلی دارم این بار که می آیم کانرا به تو بسپارم این بار که می آیم دربسته نخواهد ماند بگذار کلیدش را در دست تو بسپارم این بار که می آیم هم هرکس وهم هر چیز جز عشق تو پالوده ست از صفحه پندارم این بار که می آیم خواهی اگرم سنجی می سنج که جز مهرت از هر چه سبکبارم این با که می آیم سقفم ندهی باری جایی بسپار آری در سایه دیوارم این بار که می آیم باور کن از آن تصویر-آن خستگی آن تخدیر- بیزارم وبیزارم این بار که میآیم دیروز بهل جانا!با تو همه از فردا یک سینه سخن دارم این بار که می آیم شعر:دوست بسیار عزیزم مرحوم حسین منزوی غزل فریاده گلون نازلی نگاریم گئدئر الدن همدم اولوب اغیاریله یاریم گئدئر الدن رفتاری گوزل نطقی گوزل باخماسی گو یچک آهو کیمی باخدیقجا قراریم گئدئر الدن حسرتله قالار گوزلریم آخر دالسیجا هجران یئلی اسدیکجه بهاریم گئدئر الدن نا زایله سه نازین چکرم اول دیسه اوللم یوخ چاره یولوم شعرو شعاریم گئدئر الدن آواره قالان من غم عشقینده یانان من آخر نه دیوم شعرو شعاریم گئدئر الدن زلفین توکوب اطرافه گیوب جامه زرین آماده اولوب گئتمه گه یاریم گئدئر الدن شعر از پدرم :هوشنگ جعفری بازم ممنون که سرزمین دلتنگیامو تنها نمی ذارین همه تونو دوست دارم .موفق ومانا باشید(فریاد) عكسي از شكيل احمد برم من يه خاکم توي حسرت تو يه آسمون ستاره دارم از سردي ميميرم تو بکن يه تک اشاره تو يه يادگاري هستي که هميشه موندگاري تو که اهل آسموني ..غم و غصه اي نداري به تن شکسته من ... تو هميشه جون پناهي خيلي محتاج نگاتم تو نوري من يه سياهي به دل شکسته من ..... تو همش اميد ميدي فکر کنم تو آسمونا صد دفعه خدا رو ديدي به و جود خسته من اين تويي که نور مي پاشي به تو محتاجم ستاره... جون مي دم اگه نباشي ؤ عكسي از كوه بگاه بند در روستاي جكيگور
سلام دوستای همیشه همراه وهمراهان همیشه مهربان . "این است تهفه درویش چه کند بی نوا همین دارد " از اول جشن يك عكس از جوانان جكيگور و عكسي از سیل سال ۸۳ در پل جكيگور
ما می توانستیم زیباتر بمانیم دیدم هیچ کی تحویلم نمی گیره خودم خودمو تحویل گرفتم ماهی ها بدونی کلیک کن و همونطورکه قولشو داده بودم اینجا شعر خدا حافظی نغمه از شهر زنجان که پدر من بعد از خود کشی نغمه از زبان نغمه خطاب به کوهی به نام چله خانه که از کوههای نزدیک زنجانه و جمعه صبح ها اکثر جوانان برای کوهنوردی و تفریح به این کوه میرن وتقریبا معنی لغویش با توجه به اینکه قدیم مردم برای عزیزان از دست رفته شون که میخواستن چله بگیرن اینجا میگرفتن....اسمشو گذاشتن چله خانه یعنی جایی که چله میگیرن. اون دسته از عزیزانی که نمیدونن موضوع چیه اینجا کلیک کنن قصه عشق بچه محله مون حالا میریم سراغ شعر( اول به زبان مادری وبعد تر جمه فارسیش) نغمه گئنه آرغین گئنه یورغون گئنه بیر غملی اؤره ک یارالی قوش کیمی چیرپینمادادیر گینه نیسگیلی اؤره ک یانمادادیر کؤز گؤز اوسته قالانیر نئیله مه لی آلیشیر دالغالانیر نئیله مه لی سرمی نه آتا بیلدی نه آنا گئدیرم چله خانا-چله خانا من گرک یار یانان اودلاردا یانام یار دئیب یار دولانام نه روا عشقی دانام-من باها نغمه سیم نغمه آدیم -گلمیشم عشق زلیخا یارادیم هانی لیلی-هاتنی شیرین قویام خسرتلی باشی دیزلرینه بی باخام غمله دولان گؤزلرینه دئیم عاشیق اودی اودلاردا یانا- ننه دئیم چله خانا-چله خانا گئدیرم دونیا بویو داردی منه یانماسام عشق اودونا عاردی منه آجیمیش عشقی شیرین لشدیره ره م آیری دوشموش ائلی بیرلشدیره ره م داغیت اؤلکمده دیسین قوشلاریمیز اوخشاسینلار بیزی تای توشلاریمیز قوی دیریلسین اؤلن احساسلاریمیز من او غفلت جاداسین تاژلامادیم یانمیان لامژا کیمی لاپلامادیم نازلی یار گئدی ایاق ساخلامادیم یار ائشیکدن اؤزون اودلاندیردی من ایچیم یاندی منی یاندردی سانما نغمه ال آیاق چالمادادیر یارین عشقی جانیمی آلمادادیر عشق سلطانی فرج وئرسه بیزه سئل اولوب گؤز یاشی دؤنمز دنیزه شیشه عمری چالیب سیندیرارام عشق اوتوندا اؤزومی یاندیرارام دولدوروب کاسه صبری جالارام چیخارام داغلارا های های سالارام نازلی یار گئتسه نه جور تک قالارام ایسته ییر باشیمه دنیا دولانا گئدیرم چیله خانا- چیله خانا وامقین جاندان گئچن عذراسی یام من یانان مجنونیمین لیلاسی یام نغمه والاسی یام عاشق شیداسیام عشقیده فرهاد وشیرینن باشام اصلی یه عشق عالمینده یولداشام کیم بوکر دونیا باغین باغچاسینا کیم بوکر عشقی عاقیل بوغچاسینا سانما یین عشق اؤلوبدیر دیریدی نغمه عاشیق سیراسینان بیریدی تاپارام عشقیمی هر یئر ده اولا قویمارام تک دولانیب رنگی سولا ایندی کی گئتمه لی یم هر نه اولا عشق دریادی عاقیل قطره سیدی نغمه نین سون سسی عاشیق سسی دی منه دونیاده ااشز عشقیم بسیدی سؤیله مندن گنه بیر غملی سلام سئودیگیمنن منی آیری سالانا گئدیرم چله خانا- چیله خانا سن آغیر داغ کیمی داغلار باشیسان بیر عوموردور سینه ده غم داشیسان سن کی زنگانیلارین یولداشیسان بیر چیغیر بلکه یاتانلار اویانا گئدیرم چله خانا-چله خانا
وحالا ترجمه فارسی شعر البته اینم بگم زبان ترکی کلماتی داره که ترجمه دقیق فارسی نداره ومن نزدیکترین از نظر معنایی رو به جاشون گذاشتم. بازم درمانده بازم خسته باز یه قلب شکسته وغمگین مثل یک پرنده زخمی داره دست وپا میزنه بازم یک قلب سوخته در حال آتیش گرفتنه آتیش میگره میسوزه چکارش میشه کرد راز دلمو نهبابام فهمید نه مامان دارم میرم چله خانه-چله خانه منم باید تو آتیشی که یارمو سوزوند بسوزم اصلا جایز نیست عشق رو مخفی بکنم من سرود بهارم اسمم نغمه- اومدم عشق زلیخارو زنده کنم(خلق کنم) کجاست لیلی -کجاست شیرین بذارم سر پر حسرتمو رو زانوهاش یه نگاه به چشمای غمگینش کنم بگم عاشق اونه تو آتیش بسوزه چی بگم چله خانه-چله خانه دارم میرم قد دنیا تنگه برام نسوزم به آتیش عشق افت داره برام دو قوم از هم جداشده رو با هم یکی کنم ژخش کن تو شهرمون بگن پرنده هامون قصه مونو تعریف کنن به هم سن وسالامون بذارزنده بشه احسهای مرده مون من اون جاده بی خبری رو طی نکردم مثل یه چراغ خراب روشن خاموش نشدم نگارم رفت من یک لحظه طاقت نیاوردم یارم از بیرون خودشو آتیش زد من درونم سوخت ومنو آتیش زد فکر نکن نغمه در حال دست وپا زدنه عشق یارم داره جونمو میگیره لیلی هم اگه تو زمونه بود میسوزوند خودشو برای عشق مگه اگه سلطان عشق توفیق بده به ما اشک چشمامون مثل یک سیل نمیشه شیشه عمرمو میزنم میشکنم تو آتیش عشق خودمو آتیش میزنم میرم تو کوهها داد میزنم نگار نازنینم رفت چطور تنها بمونم داره دور سرم دنیا میچرخه دارم میرم چله خانه- چله خانه مثل عذرا عاشق ودلباخته وامقم من لیلای مجنون سوخته ام هستم من دریای عشق ومحبتم در عشق از فرهاد و شیرین سرترم در عالم عشق با اصلی (عاشق نامدار آذری)دوستم کی میتونه تو دنیا باغ رو تو باغچه جمع کنه کی عشق رو به خاطر عقل نادیده میگره؟ فکر نکن عشق مرده-زنده است نغمه هم یکی از قافله عشاقه پیدا میکنم عشقمو هر جاکه باشه نمیذارم تنها بگرده-رنگش پریده باشه حالا که رفتنیم هر چی بشه عشق دریاست عقل هم یه قطره شه آخرین صدای نغمه هم صدای یه عاشقه واسه من تو دنیا عشق خودم کافی بود بده از جانب منسلامی غمگین دارم میرم چله خانه -چله خانه تو که مثل کوه بزرگ سالار کوههای اطرافتی تو که بعد من سالها زندگی میکنی تو که دوست همیشگی زنجانیها هستی داد بزن شاید اونهایی که خوابن بیدار بشن دارم میرم چله خانه- چله خانه ممنونم از همه عزیزانی که زحمت کشیدند وبا عطر وجودشون بلاگمو معطر کردن انشالله عمری باشه جبران کنیم.در ضمن من ۲۹ آبان ۲۹ ساله شدم سلام دوستای مهربونم که هیچ وقت سرزمین دلتنگی منو فراموش نمیکنید. دوستی شاخه گلی است که وقتی به آن نرسیم پژمرده می شود که به شوق خروشیدن به هر کس دل سپردم بی وفا شد
نمک خوردو نمکدان زیر پا شد به قلبم خون فتادو خنجر انداخت از ان وقتی که این دل مبتلا شد به من گفتا برو گم شو ز بیشم از این گفتار قلبم بینوا شد به او گفتم چه دیدی نازنینم ز من اینگونه قلبت بی صفا شد بگفتا هیچ اما بار دیگر نگاهم با نگاهی آشنا شد به او گفتم چه دیدی از نگاهش که حرمت نگاهم زیر پا شد بگفتا هیچ اما پول و ثروت به همراه نگاهش مال ماشد ز گفتارش چو خونین گشت قلبم زمان از اه من بی سر صدا شد به روی گونه هایم اشک لغزید تمام آسمان پر ماجرا شد به اشکم خنده آمد بر لبانش بگفتا ای دنی دل بی وفا شد صبح آشنایی در صبح اشنايي شيرين مان ترا گفتم که مرد عشقم باورت نبود در اين غروب تلخ جدايي هنوز هم مي خواهمت چو روز نخستين ولي چه سود مي خواستي به خاطر سوگند هاي خويش در بزم عشق بر سر من جام نشکني مي خواستي به پاس صفاي سرشک من اين گونه دلشکسته به خاکم نيفکني تو رفته اي که بي من تنها سفر کني من مانده ام که بي تو شب ها سحر کنم تو رفته اي که عشق من از سر به در کني من مانده ام که عشق تو را تاج سر کنم مرا نگاه کن سلام بر دوستان ویاران صمیمی اولین گروه وبلاگ نویسان جوان با نام فریاد کار خود را آغاز کرد اهداف اصلی گروه چیزی نیست جر بالا بردن سطح وبلاگ های بچه های گروه که اگر خدا بخواهد در آینده ای نزدیک وبلاگ های بچه های گروه فریاد از بهترین وبلاگهای بلوگفا خواهد شد در ضمن این گروه از علاقه مندان عضو میپذیرد شرایط ثبت نام در گروه: هر کسی که وبلاگ داشته باشد میتواند در این گروه عضو شود فقط علامت مشخصه گروه که نوشتن اسم گروه بعد از نوشتن اسم گروه است مثل:مینا(فریاد).....شکیبا(فریاد)و...... بگذار تا بگويند ما بي غمان مستيم در گوشه ي خرابات پيمانه را شكستيم بگذار بعد عمري شعر و ترانه خواندن حتي خدا نفهمد معشوقه مي پرستيم برای عضو شدن در گروه فقط در نظرات به ما اطلاع داده وبا گذاشتن امیل برای ارتباط بیشتر با ما هم گروه شوید خوب رویان جهان رحم ندارد دلشان باید از جان گذرد هر که شود عاشقشان روز اول که از خاک سرشتند دلشان سنگی اندر گلشان بود که آن شد دلشان خداوندا،اگر داشتن اسیر داشتنم می کند ندارم کن خداوندا،اگر کاشتن اسیر چیدنم می کند بی کارم کن خداوندا،اگر اندیشه خیانت به یاران بر سرم افتاد بر سر دارم کن خداوندا،اگر یک لحظه به غفلتی در افتادم پیش از سقوط هوشیارم کن در نگاه كساني كه پرواز را نمي فهمند ، هر چه بيشتر اوج بگيري كوچكتر خواهي شد. دوباره عشق دوباره هوا دوباره نفس
کی رسد فصل دل انگيز وصال تو بزرگ !؟ ای شب نقرهای حسرت دريا که شدهست ماه در برکهی چشمـان زلال تو بزرگ ! نام تو با پر و پرواز چنان همراه است کاسمانها شده از وسعت بال تو بزرگ ! می دود کودک خورشيد به استقبالت می شود آينه از شوق جمال تو بزرگ ای غــــزلبرکهی اندوه زلال تو بليغ! دل من حجم حقيری ست خيال تو بزرگ ! امين شيرزادی سلام بر شما دوستان گلم خیلی وقت بود میخواستم آپ کنم ولی هر سری یه مشکلی پیش میومد ولی این سری بر تمام مشکلات فائق آمده وآپ کردم امیدوارم که پسندیده باشید از اینکه به وبلاگم سرزدید کمال تشکر وقدر دانی را دارم. سلام مانلی عزیز: من هم از طرف خودم وهم از طرف بچه های یکدل گروه فریاد درگذشت پدر بزرگتان را به شما وخانواده محترمتان تسلیت عرض میکنم.
هميشه با كسي دوست شو كه دلش بزرگ باشه تا مجبور نباشي واسه جا شدن تو دلش خودتو كوچيك كني
سلامی دوباره دارم به بچه های خوب وصمیمی گروه از همه بچه های فعال و با صفای گروه درخواست میکنم برای اینکه گروه فعالیتی داشته باشد تا تاریخ ۲۵/۶/۸۵ آپی عظیم با تبلیغاتی گسترده داشته باشند قبلا از همکاری شما بچه های با ذوق گروه تشکر میکنم. خاک پای همه علاقه مندان به ادبیات فریاد به ياد بياور لحظه اي را که تنها و بي کس در دستان غم رها بودي . به ياد بياور بهترين لحظات را ، با غم بودي . به ياد بياور غم تنها کسيست که حقيقت مي گويد . به ياد بياور غم ، با خوشي هايت بهترين خوشي است و با غمهايت آشنا ترين . نکند با غمهايش ، رهايش کني . دختر بگو نه! گرچه نمي خواهم ِ بديست! او عاشقست ، عاشق تو! اين غم بديست دختر بيا و زخم بزن روي شور عشق باور بكن كه هيچ دليلي درست نيست باور بكن كه مهدي تو آدم بديست! يعني بد است عشق و خدا و تو و من و... يعني اگر خلاصه كنم عالم بديست هي مي روم به خاطره ها فكر مي كنم هرچند جاي خالي تو همدم بديست دنياي من فقط غزلي عاشقانه است دنياي من خلاصه اي از اينهمه بديست! شعر:........
سلامي دوباره خدمت دوستان ویارن همیشگی دلگران از مردم دنيا شدي من با توام مهتاب شد سينه ام پر آتشست و موي من خاكستري ع 1 2 3) دو نفر همديگر رو ديوونه وار دوست دارن و بهم نرسن خ پلک بگشا لحظه ای بر عاشقان دیدن رویت ای بهاری خفته زیر سایبان طاق ابرویت * * * پلک بگشا تا دو چشمم محو جادویت شوند بوسه ای ده بر لبانم تا دعاگویت شوند * * * رهایی ــــــــــــــ ــــ ـــ .. .. . . کيه که آخر ديوونگيه واسه چشمات شور شیرین نثار عشق تو تنها نه دیر یاسین است که مرزهای تو در هر کرانه خونین است خزان خزاب زخون کرده گیسوانت را بهار ٬ پیرهنی بر تنت که مشکین است َسبک نمیشود این بغض اگرچه ابر شوم زبس که داغ شهیدان عشق سنگین است منم دو باره چه دلتنگ نغمه های اذان زقبله گاه نخستین که در فلسطین است نما ز عشق به بیت المقد س شعرم دو مصرعست ووضویش همیشه خونینست چه غم ز تلخی فرجام کار فرها د ت کنون که در سرت آغاز شور شیرین است چه غم ز تلخی فرجام کار فرها د ت کنون که در سرت آغاز شور شیرین است
مه ھرگورکُشتءُ کشتارانت مروچى
وطن ھرنیمگءَ میٸ واهءُ زارانت
چیا چوکَپءُ چنڈءُ گارءُ وارانت ؟
وطن میٸ غیرتءُراهءِ شھیداں
وطن پریاتءُ نالگ چه غریباں
وطن مرچى تَراگوانکءُ توارانت
وطن آزاتىءِ سَک چمءُ چارانت
وطن جانءُ وطن عمرءُ وطن ساه
وطن استاروطن روچءُ وطن ماه
وطن فاضل وطن سیدھاشمی انت
وطن قاضى وطن گل خان نصیرانت
وطن ملا کمال ھان انت گوں آواز
وطن نورل وطن فیض محمدے ساز
وطن سیدھاشمى انت گوں سید گنج
زُبانى زندگ داشتگ گوں ھزار رنج
وطن گل خان نصیرانت گوں گرندءَ
وطن شعرءُ وطن کوکار جنگ ءُ
وطن نوروزخانء غوس بخش وطن اکبربوگٹى انت
وطن جماخان ءُ شیرو مرى خیربخش ء بلانچ ء برهند گ ءانت
وطن میرکمبرءُ دادشاھے جنگ انت
وطن میرین رحیم زردکوهءِ ھند انت
وطن خانءِکلات ءُ دوستمحمد خاں
وطن میرحملے جنگ گون فرنگاں
وطن گوھرام وطن چاکرء رندانت
وطن ھانىءُ شیح ءِ گِندءُ نند انت
وطن چابھاروطن گوادر گوں پنجگور
وطن نیمروز وطن پھره گوں بمپور
وطن شال ءُ وطن دزآپءُ لاشار
وطن واش ءُ وطن شستونءُ آشار
وطن سربازى کورءُ سدءُ بند انت
وطن ماشکید بِگِرمینابى ھَندانت
وطن سرحد وطن ایرندگان انت
وطن بزمان وطن کلپورگان انت
وطن چاغى وطن خارانءُ کیچ انت
وطن تُربت بگر تاں آسپیچ انت
وطن کوهلوا تاں بندر گُمبدان انت
وطن سیستانءُجاشکءُ آواران انت
وطن میرجاوه ءُ تپتان گوں تپت انت
وطن سِِبى ءُ پیشین تاسَرخس انت
وطن میٸ زِر مزں نامیں گوں ھولاں
وطن سازءُ سرود ءُ گوں ڈھولاں
وطن مچ ءُ وطن کوکورءُ حرما
وطن ھامینے وھدءُ ڈھل ءُ سرنا
وطن دوستى وطن مھرءُ محبت
وطن یکجاھى ءُ میٸ زورءُ طاقت
وطن سرناىءُ سازءُ ملگاں میٸ
وطن گرد چھرءُ وطن سے چاپى یاں میٸ
وطن رازءُ نیازءُ ھستى انت میٸ
وطن جدے نشانءُ پیروک انت میٸ
وطن مات انت ءُ مھرے دامُن انت میٸ
وطن براتءُ گوھارءُ عزت انت میٸ
وطن لیب جاهءُ چوکى جاگه انت میٸ
وطن لج ءُ میار ءُ غیرت انت میٸ
وطن میٸ ھستءُ نیست ءُ زندگانى
وطن میٸ کودکى ءُ میٸ جوانى
وطن ھرچیز که ھست انت سک عزیزانت
وطن سبزءُ یاں ھشکیں دار ببیت انت
وطن کوران چه ھر ڈنے گوزیت انت
ھزاررند ڈنءَ چُک ایت پلپڑیت انت
ای بلوچستان دوای درد من ای بلوچستان تویی تیمار من
تو تیای خاک تو در چشم من بوی تو درمان کند بیمار من
من بلوچم نام من تاریخ من جز بلوچی کس نبود غم خوار من
من بلوچم مرد جنگی مرد کوچ می نوازد مردی ام را تار من جـــــوریں ڈکال
ھــــــــر جاہ، سوگ و پرســــــان انت
جــــــورۓ تھلیں درھــــــچ ردان انت
جنگۓ شومــیں تــــوار درشــــان انت
ھشکــــــین ڈکــــــــــال و گیابــان انت
بلوچی دل کپ و بریــــــــــان انت
وشنــــام بات اتناکو، ترو: پیرو ، کهنه و عقب مانده--- دائی، عمو و خاله: مدرن و پیشرفته!؟
از آن جا که شناسايی حيثيت و کرامت ذاتی تمام اعضای خانواده ی بشری و حقوق برابر و سلب ناپذير آنان اساس آزادی ، عدالت و صلح در جهان است.
از آن جا که ناديده گرفتن و تحقير حقوق بشر به اقدامات وحشيانه ای انجاميده که وجدان بشر را بر آشفته اند و پيدايش جهانی که در آن افراد بشر در بيان و عقيده آزاد ، و از ترس و فقر فارغ باشند ، عالی ترين آرزوی بشر اعلام شده است.
از آن جا که ناديده گرفتن و تحقير حقوق بشر به اقدامات وحشيانه ای انجاميده که وجدان بشر را بر آشفته اند و پيدايش جهانی که در آن افراد بشر در بيان و عقيده آزاد ، و از ترس و فقر فارغ باشند ، عالی ترين آرزوی بشر اعلام شده است.
از آن جا که ضروری است که از حقوق بشر با حاکميت قانون حمايت شود تا انسان به عنوان آخرين چاره به طغيان بر ضد بيداد و ستم مجبور نگردد. از آن جا که گسترش روابط دوستانه ميان ملت ها بايد تشويق شود.
از آن جا که مردمان ملل متحد ، ايمان خود را به حقوق اساسی بشر و حيثيت و کرامت و ارزش فرد انسان و برابری حقوق مردان و زنان ، دوباره در منشور ملل متحد اعلام و عزم خود را جزم کرده اند که به پيشرفت اجتماعی ياری رسانند و بهترين اوضاع زندگی را در پرتو آزادی فزاينده به وجود آورند.
از آن جا که دولت های عضو متعهد شده اند که رعايت جهانی و مؤثر حقوق بشر و آزادی های اساسی را با همکاری سازمان ملل متحد تضمين کنند. از آن جا که برداشت مشترک در مورد اين حقوق و آزادی ها برای اجرای کامل اين تعهد کمال اهميت را دارد.
مجمع عمومی اين اعلاميه جهانی حقوق بشر را آرمان مشترک تمام مردمان و ملت ها اعلام می کند تا همه ی افراد و تمام نهادهای جامعه اين اعلاميه را همواره در نظر داشته باشند و بکوشند که به ياری آموزش و پرورش، رعايت اين حقوق و آزادی ها را گسترش دهند و با تدابير فزاينده ی ملی و بين المللی، شناسايی و اجرای جهانی و مؤثر آن ها را ، چه در ميان خود مردمان کشورهای عضو و چه در ميان مردم سرزمين هايی که در قلمرو آن ها هستند، تأمين کنند.
غزل
ما می توانستیم عاشق تر بخوانیم
ما می توانستیم بی شک ... روزی ... اما
امروز هم ایا دوباره می توانیم ؟
ای عشق ! ای رگ کرده ی پستان میش مادر
دور از تو ما ، این برگان بی شبانیم
ما نیمه های ناقص عشقیم و تا هست
از نیمه های خویش دور افتادگانیم
با هفتخوان این تو به تویی نیست ، شاید
ما گمشده در وادی هفتاد خوانیم
چون دشنه ای در سینه ی دشمن بکاریم ؟
مایی که با هر کس به جز خود مهربانیم
سقراط را بگذار و با خود باش . امروز
ما وارثان کاسه های شوکرانیم
یک دست آوازی ندارد نازنینم
ما خامشان این دست های بی دهانیم
افسانه ها ،میدان عشاق بزرگند
ما عاشقان کوچک بی داستانیم
سلام دوستان با صفا ویارن همیشه همراه سرزمین دلتنگی من
ممنون که زحمت کشیدین وتو جشن تولدم شرکت کردین
بفرمایین دهنتونو شیرین کنین
دوستی دریایی است پرواز می کند
من بهارم تو زمین
من زمینم تو درخت
من درختم تو بهار
ناز انگشتای بارون تو ، باغم میکنه
میون جنگلا تاقم میکنه
تو بزرگی مث شب
اگه مهتاب باشه یا نه تو بزرگی مث شب
چه زيباست نوشتن, وقتي كه مي داني "او" مي خواند ...
چه زيباست سرودن, وقتي كه مي داني "او" مي شنود ...
چه زيباست جنـــون , وقتي كه مي داني "او" مي بيند
سلام عشق
دوباره عشق دوباره هوي دوباره هوس
دوباره ختم زمستان دوباره فتح بهار
دوباره باغ من و فصل تو نسيم نفس
دوباره باد بهاري - همان نه گرم و نه سرد
دوباره آن وزش ميخوش آن نسيم ملس
دوباره مزمزه اي از شراب كهنه ي عشق
دوباره جامي از آن تند تلخواره ي گس
دوباره همسفري با تو تا حوالي وصل
دوباره طنطنه ي كاروان طنين جرس
نگويمت كه بياميز با من اما ، آه
بعيد تر منشين از حدود زمزمه رس
كه با تو حرف نگفته بسي به دل دارم
كه يا بسامدش اين عمرها نيايد بس
كبوترم به تكاپوي شاخه اي زيتون
قياس من نه به سيمرغ مي رسد نه مگس
براي ياختن آن به راه آزادي است
اگر نكوفته ام سر به ميله هاي قفسشعر:زنده یاد حسین منزوی
دل من حجم حقيری ست خيال تو بزرگ ! فریاد
دختر نمك بپاش نگو مرهم بديست
چون بنا به روايتي فردا شهادت بهترين مادر دنيا حضرت فاطمه هست .
اين شعر را به همه مادران جهان تقديم ميكنم
مادر
بهتر زجان ندارم جانم فدای مادر
تا زنده ام چو خاکم در زیر پای مادر
نشنیده وندیدم اندر جهان هستی
آهنگ دلنشینی چون لای لای مادر
بعد از وفات مادر شد خانه بیت الحزان
هر روز روز ماتم هر شب عزای مادر
دیشب به خواب شیرین فرهاد وار رفتم
ناگه بگوشم آمد صوت وصلای مادر
اندیشه اوج بگرفت در گستر تعالی
ترسیم شد به چشمم سیمین لقای مادر
در وادی محبت گفتا بیا ورفتم
گفتا :چه خواهی از من گفتم رضای مادر
گفتا: بدل چه داری گفتم غم جدایی
گفتا: به سر چه داری گفتم هوای مادر
گفتا :که در حیاتت غیر از خطا چه کردی
گفتم :غلام بودم اندر سرای مادر
گفتا :به زندگانی شیرین ترین چه باشد
گفتم: نگاه گرم و پر محتوای مادر
گفتم :کجاست جنت تا مختصر ببینم
گفتا: به زیر پا ای درد آشنای مادر
گفتا: که حق مطلق گفتم که با علی بود
گفتا :کجا شنیدی گفتم ز نای مادر
گفتا: که بعد مرگم چونید ای عزیزان
گفتم: که مستحقیم بهر دعای مادر
گفتم :که جعفری را دست کسی سپردی
گفتا :که آری آری دست خدای مادر
شعر:پدرم(زمستان 65)
**** ****
اميد وانتظارم را چه كردي؟
درون بيقرارم را چه كردي؟
تو اول خواستي آخر بريدي
ترا من دوست دارم را چه كردي؟
خوب دوستان حالا چند شعر خوب از مهدي سهيلي
با تبسم هاي شيرين گفت :"خندان تر از اين!؟"
گفتمش اورا:بس پريشانم بهم زد زلف را
در همان آشفتگي گفتا:"پريشان تر از اين!؟"
گفتمش مشكل به چنگ آيي مرا
ماه آغوشم شدو گفتا:" آسان تر از اين!؟"
من با توام
اي همه غمگين اگر تنها شدي من با توام
خسته دل وز هر كه وز هر جا شدي من با توام
گر به كنج بي كسي آميختي با درد خويش
از غمت گريان منم گر تا سحر مانند شمع
اشكريزان در دل شبها شدي من با توام
اي عزيز همزبان اي هم نفس اي هموطن!
خسته گر از گنبد مينا شدي من با توام
اشك غمگيناندلم خون ميكند؛اي واي من!
ناله كمتر كن اگر تنها شدي من با توام
اي بيابانگرد بي كي!گرزغربت روزها
دربدر در كوه ودر صحرا شدي من با توام
در شب سرد زمستان روح من در كوبه هاست
چون اسير لشگر سرما شدي من با توام
كامران بودي اگر جانت سلامت شاد باش
ور به كام درد جانفرسا شدي من با توام
اي دو چشم اشكريزان!در دل شب هاي تار
هر زمان از دست غم دريا شدي من با توام
شعر من غم نامه عمر من است اي آشنا
هم سخن گر با كلام من شدي من با توام
هديه خوب
يك بوسه زلبهاي تو در خواب گرفتم
گويي كه گل از چشمه مهتاب گرفتم
در بركه اشكم همه دم نقش تو ديدم
اين هديه خوبيست كه از آب گرفتم
هرگز نتواني كه ز من دور بماني
چون در دل خود عكس تورا قاب گرفتم
سرگرداني
عاشقم اما نميدانم گرفتار كه ام؟
در نميابم زمدهوشي دل آزار كه ام؟
خواب از چشمم گريزان است هر شب تا سحر
با چنين آشفتگي تا صبح بيدار كه ام؟
آرزو هايم چو تصويري در ابر دور
راستي از خود چه ميخواهم گرفتار كه ام؟
ميكشم نقش كسي هر لحظه در قصر خيال
بار ديگر ميزدايم محو ديدار كه ام؟
گل فراوان ديدهام اما عمر گل پاينده نيست
بلبل افسرده ام سرمست گلزار كه ام؟
مردمان بيمار دل بيمار وچشم يار هم
حيرتي دارم خداوندا پرستار كه ام؟
نقطه ام اما شعاعي دارم از خورشيد عشق
دور خود گردنده ام در خط پركار كه ام؟
زشت وزيبا عاشق شعر من و ديدارمن
كس نداند ميان اين وآن يار كه ام؟
عاشقي مهر آفرينم دوستدار هر كه هست
دلنواز نازنينانم دلارام كه ام؟
مست يارم مست عشقم مست شعرم مست عمر
كس نمي پرسد دراين هنگامه هشيار كه ام؟
بلبلم اما ندانستم كه باغ من كجاست
اي خدا تنها تو ميداني گرفتار كه ام؟
واما چند دو بيتي از سهيلي.....
آب شد
سرمه شب در نگاهم آب شد
چشم من درياچه اي از خواب شد
آمدي در خواب من چون قرص ماه
باز كردم ديده را مهتاب شد
ياد تو كردم شبي مهتاب شد
با خيالت ديده ام در خواب شد
بوسه ها در خواب بر چشمم زدي
گريه كردم بوسه هايت آب شد
قامت نيلوفري
چشم هايت سبز و روشن قامتت نيلوفري
من بلا گردان چشمت ماهتابي يا پري؟
دست آن نقاش را بوسم كه اين نقش آفريد
گيسوان ابريشمي رخسارگردون مرمري
ميدرخشد چشم صدرنگ تو چون فيروزه ها
آسمان سبز هم حيران از اين مينا گري
شانه ات را طاقت ابريشم مهتاب نيست
برگ گل با من هماواز است در اين داوري!
گلبنان پر ميكشند از باغ با لبخندعشق
گر خرامان بگذري با قامت نيلوفري
سينه را عريان مكن در چشمهء مهتاب ها
تا بماند آسمان در فرصت روشنگري!
آرزوي عاشقاني در ميان پيرهن
در چمن چون ميكني با ناز دامن گستري
دختر ماهي؟رقيب زهره اي؟روشن بگو!
خواب ميبينم بگو فرياد از اين نا باوري
اي دريغا وقت پيري سوختم از درد عشق
کيه جز من که می ميره واسه لحن خندهات
کی برات قصه می گه شبها که خوابت نمی ره
کيه پا به پات مياد وقتی که بارون می گيره
کيه وقتی تشنته تو ابرها بلوا می کنه
اگه يه جرعه بخوای کوير رو دريا می کنه
يه شب موی تورو به صدتا مهتاب نمی ده
خودش می سوزه ولی تن به سايه و آب نمی ده
اون منم که عاشقونه شعر چشمات رو می گفتم
هنوزم خيس می شه چشمام وقتی ياد تو می افتم
هنوزم ميايی تو خوابم تو شبهای پر ستاره
هنوزم می گم : خدايا ! کاشکی برگرده دوباره
توي ساحل ، روي شنها، قايقي به گِل نِشَسته يکي با چشمون گريون ، گوشه اي تنها نِشَسته نگاه پُر اضطرابش به افق ، به بينهايت ساکته ، اما تو قلبش داره يک دنيا شکايت تو چشاش حلقه ي اشکه ، توي قلبش غمِ دنيا منتظر به راهِ ياره ، تا بياد امروز و فردا باورش نميشه عشق و همه دنياش زير آبه تنها مونده توي ساحل زندگي براش عذابه خاطرات لب دريا ، ديگه از يادش نمي ره همه دنياش زير آّب و ، خودشم به غم اسيره دست بي رحم زمونه ، عشقشو بُرده به دريا حالا از خودش مي پرسه ، ميادش آيا و آيا؟ خاطرات لب دريا ديگه از يادش نمي ره همه دنياش زير آب و از غم دوريش مي ميره
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
درباره سايت
منوی سايت
پيوند های روزانه
آرشيو سايت
پيوند ها
طراح قالب
امكانات سايت
